شهرستان رشتخوار یکی از شهرستان‌های استان خراسان رضوی در شرق ایران است. مرکز این شهرستان شهر رشتخوار می‌باشد. جنگل، دیگر شهر این شهرستان می‌باشد(ویکی پدیا). بر اساس تقسیمات کشوری سال 1381 هیات وزیران بخش رشتخوار به مرکزیت شهر رشتخوار از شهرستان تربت حیدریه جدا و به عنوان شهرستان  رشتخوار به مرکزیت شهر رشتخوار از ترکیب بخشهای زیر در تابعیت استان خراسان ایجاد و تاسیس شد بخش مرکزی به مرکزیت شهر رشتخوار شامل دهستان های رشتخوار و آستانه  وبخش جنگل شامل 29 روستا مزرعه و مکان می باشد (استانداری خراسان واحد تقسیمات کشوری 1389) فرمانداری رشتخوار . (تصویب نامه ی شماره ی 12380|ت 25503 که مورخ 23|3|1381 کمیسیون سیاسی – دفاعی هیات وزیران ). شهرستان در مسیر راه ترانزیت کالا به کشورهای همسایه(افغانستان) واقع گردیده و یکی از مناطق مهم کشاورزی( تولید زعفران ) استان خراسان رضوی می باشد . مساحت این شهرستان در حدود 3598 کیلومتر مربع  با طول های 59  درجه و 3 دقیقه تا 59 درجه و 55 دقیقه شرقی و عرض های 34 درجه و 31 دقیقه تا 35 درجه و 12 دقیقه شمالی  را شامل می شود . شهر رشتخوار بر اساس سرشماریهای انجام گرفته روند جمعیت رو به رشدی دارد . بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان رشتخوار در سال ۱۳۸۵ برابر با 43206 نفر بوده است. برخی از روستاها افزایش جمعیت داشته و برخی با کاهش جمعیت روبرو هستند.ارتفاعات شهرستان به صورت سه رشته کوه بهم پیوسته هستند که عموماجهت شرقی – غربی دارند ، و به موازات یکدیگر به چشم می خورند و جلگه های رخ ، زاوه ، و شهرستان رشتخوار و غیره از بالا به پایین در نتیجه موازی بودن این سلسله کوهها بوجود آمده اند به جز رشته کوه شمالی ، مرکزی و جنوبی ارتفاعات پراکنده دیگری هم در عرصه مرکزی شهرستان دیده می شوند که صرف نظر از کوه کبیر ، بقیه به صورت سیاه چادر هایی می مانند که در عرصه کویری منطقه متفرق شده اند . رشته کوههایی که در جنوب شهرستان تربت حیدریه و شمال شهرستان رشتخوار واقع شده اند با رشته کوههای مرکزی شهرستان تربت حیدریه دره باریکی را تشکیل داده اند که در واقع منطقه کوهستانی استان را به منطقه پست و هموار خراسان جنوبی پیوند داده و جاده اصلی خراسان جنوبی را از خود عبور می دهند .این کوهها همانند دیواری بلند جلگه زاوه را از شهرستان تربت حیدریه جدا می کند . این رشته کوه از 8 قله معروف تشکیل یافته است که ارتفاع برخی از آنها تا 2558 متر می رسند . سایر رشته کوهها به صورت پراکنده در شهرستان دیده می شود که ارتفاع این تک قله ها از 2000 متر تجاوز نمی کند که از این کوهها می توان به کوه شکسته گله بند ، کوه بند و بیشه ، کوه سرچل ، کوه کاوج ، کوه سماق ، کوه درقلعه و کوه سفید اشاره کرد . ناهمواری های شهرستان در حقیقت ادامه ای از کوهپایه ازغند در شهرستان تربت حیدریه می باشد که به شهرستان خواف منتهی می گردد . این محدوده که در سالهای قبل به عنوان دشت جنوبی شهرستان تربت حیدریه معروف بوده است ، دارای اقلیم محلی زیادی می باشد که موضوع فوق تا حدودی برخیاز قسمت های دشت مه ولات ، رشتخوار و منطقه زوزن را از نظر سیاسی و تقسیماتی از هم جدا می کند . از 430000 هکتار مساحت شهرستان رشتخوار  340000 هکتار مراتع ، 48500 هکتار  مزارع و باغات و مابقی مناطق مسکونی ، آبنیه و تاسیسات می باشد . آب مورد استفاده در کشاورزی عمدتا از منابع زیر زمینی و تا حدودی آب های سطحی تامین مي شود که شامل چاه عمیق 400 حلقه ، چاه نیمه عمیق 20حلقه ،قنات 65 رشته و 6 رودخانه دائمی است . وجود عوامل طبیعی و اقلیمی  که در شهرستان رشتخوار قرار دارد از جمله دشتهای مختلف با خاکهای عمدتا آهکی که به صورت کم عمق و سنگریزه زار گسترش یافته است ، وجود آب و هوای خشک و نیمه خشک با حداقل دمای 12-  درجه سانتیگراد با متوسط بارندگی 25۰ میلیمتر در سال همچنین با متوسط طول روز 10 ساعت در روز شرایط مطلوبی را برای رشد محصولاتی همچون زعفرانً چقندر . غلات فراهم آورده است .